Kwetsbaar zijn we als mensen

We worden gekwetst en kwetsen

We zijn gewond, geraakt, brengen wonden toe

We zoeken ongeduldig, verlangen naar resultaat

Raken teleurgesteld en moe

Ze zoeken het maar uit, zeggen we

Ik weet het niet meer

We lopen weg, zonderen ons af

Het is genoeg

Dat geldt voor ons als mens

Maar lijkt ook voor ons als gemeente te gelden

Dat toch ook een levend lichaam is

Dat mensen samenbindt

Maar ook kwetsbaar is en kwetsend

Ook als gemeente

Die hard werkt en probeert

Zijn we soms

Moe en moegestreden

Maar dan blijkt waar het op aan komt

Word wakker en eet wat

Sta op en ga

Wachten op wat ons raakt en vervult

En verder gaan

Maar eerst wachten

Dan ontstaat ruimte

Voor wat telt

Voor ontmoeting

Voor nieuwe moed

Voor nieuw leven

De storm voorbij laten gaan

De aardbeving en het vuur

Het geweld en de dreiging

Wachten

Op een zachte bries

Ruimte voor je klacht

Voor je angst, je moedeloosheid

En dan gewoon opnieuw beginnen

Verder gaan

Vanuit de stilte

Waar ook ons geraas verstilt

In ruimte

We hebben soms het beeld van

“Wie doet na ons het licht uit”

Alsof alles wegvalt als het verleden,

Als alles zoals het was verdwijnt

Maar het kan ook anders om

Als we achter aan lopen

Dragen wij de toekomst

Dat betekent vrijheid en ruimte

Om keuzes te maken

Onze keuzes

Geïnspireerd door wie ons steeds terug zet op Zijn weg

Liefdevol en met aandacht

Flora Visser

Op zondag 29 april hebben we een prachtige mienskipssnein gevierd in Itens. De vermaning zat lekker vol. Het saxofoonkwartet Saks speelde en begeleidde ook een paar liederen. Na afloop van de dienst speelden ze een stuk dat voor een saxofoonkwartet is geschreven, met als titel Sarajevo. Het ging over de periode van de burgeroorlog daar. Een heel indrukwekkend stuk.

De viering ging over muziek en verbondenheid. Dat muziek verbindt konden we goed merken. Het was een goede ontmoeting. Veel mensen hebben bijgepraat. Goed ook om met elkaar te zingen. Het klonk als een klok. De ontmoeting was zelfs internationaal, er waren gasten uit Canada en Japan, die een menniste reis maakten.

Er was een speurtocht door en om de vermaning met foto’s. Die bracht veel plezier. Een foto bleek onoplosbaar. Het was een afbeelding uit het fundamentboek dat werd tentoongesteld, maar tijdens die zondag op een andere pagina openlag.

Na de koffie hebben we genoten van een lunch, met lekkere soep en broodjes die we meegenomen hadden. Kortom een heel geslaagde dag. FV

Godtank

Godtank dat der grinzen binne

Wat wie de see sûnder strân?

En ús ta wille ommer rinne

Der djippe wjitrings toch it sân

En nea wurdt de moanne de sinne

En nea stiet iis yn ‘e brân

Nea wurd ik dij, jo of jimme

Mar ik sykje oer de grinzen hinne

Om mienskip, om in ferbân.

Freak Dam

Scheurkalender LF2018

Wjitring = waterloop